Ber Stekelenburg.

Oom Jan was kunstschilder en woonde op het oude kerks plein in Amsterdam.
 
Soms, op zondagochtend nam vader ons, ik als 5-jarige en zus was 10, wel eens mee. Dan zaten er dames en een mijnheer buiten aan een tafeltje en ik herinner me nog goed dat die mijnheer aan vader vroeg of het nodig was om kinderen naar “zo’n” omgeving mee te nemen.

“Mag ik misschien m’n broer bezoeken en moeten jullie zo nodig op zondagochtend buiten gaan zitten”
Pa was boos en het antwoord, “o, das zeker die gekke kunstenaar” viel ook niet echt goed.

Ondanks Jan’s latere succes, verklaart het toch wel de reactie van de familie, om eerst maar eens een vak te leren, toen ook ik de kunst in wilde.

Het vak werd fotograaf, wat het toen nog was, met een heuse opleiding, al vroeg opa mij jaren later toch nog eens wanneer ik nou ging werken.

Na 20 jaar was ik de commercie zat en ging op zoek naar meer creatieve vrijheid. De avond academie in Rotterdam. Het eerste jaar een feest, aan de slag met alle disciplines. Het tweede jaar verplichte keuze tussen schilderen en beeldhouwen. Ik heb de keuze nooit kunnen maken.

De jaren ’80, alles was kunst en om technieken te leren moest je maar naar een vakman gaan. Botenbouwers, metaalbewerkers, timmerlui en een dosis overmoed hebben mij op weggeholpen. Mijn metalen wandsculpturen zijn een goede mix van beeldhouwen en schilderen geworden en naast het grotere en kleine staande werk kan ik mij ook prima uitleven op doek.

Na een jaar een atelier/galerie te hebben gerund is het mij duidelijk dat creatie en verkoop totaal verschillende disciplines zijn. Terug naar het atelier, ieder zijn vak.

We hebben nu een stek gevonden boven op een berg, met zicht op Le Roche Bernard en de rivier de Vilaine. De “fool on the hill?” (Beatles) nou, volgens mij was die zo gek nog niet.

 


Sinds 2018 verkast naar de Bretonsekust waar op dit moment veel abstract werk wordt gemaakt.

Mail : ver.beeld@gmail.com
site : www.berstekelenburg.nl
         www.artistescontemporains.org/artistes/38345/media/
tell: 0033 6 52407667


Galerie Lytse Skientme Koudum 2017-2018, Hotel Het Klooster, Kloosterburen 2018, Kunst  in de Stellingen Noordwolde 2017, Keik Harlingen 2016, Art Fusion  (wood works) Amsterdam 2015- 2018, Marco Titucci: fine art galleries De Haan België 2015, Art super witte kerk Hemrik 2014-2016-2017, Arto Esperanto Hilversum 2014, Galerie Jitsche Hemkes Kollum 2014, Art Assen  Assen 2013, Artfusion Amsterdam 2011-2012-2013-2014, Galerie van de Rivierenhof Antwerpen/Zoersel België 2013, Las Palma's Rotterdam 2013, Boijmans van Beuningen (smaken verschillen) Rotterdam 2013, Loods 5 NAT Zaandam/Sliedrecht 2012-2013, Aerdenplaats Oude Bildtzijl 2011-2012-2013, AAF Amsterdam 2012, Galerie Gents fine art Gouda 2012-2022, Fries Museum (alles van de straat) Leeuwarden 2012, Galerie 92 Leeuwarden 2012, Galerie Het  Kunstbedrijf Heemstede 2011, Galerie Plein 7 Amsterdam 2011, Galerie De Kleine Hoogstraat Leeuwarden 2010, Korenbeurs Schiedam 2009-2010-2011, Art Hotel Het Klooster Kloosterburen 2008-2009- 2010-2011-2012, Art shopping carrousel du Louvre Paris France 2010, Grote Kerk Harlingen Harlingen, 2009, kunstreizigers 4 Ruinen 2009, kunst en design Kalmthout, Belgie, 2009, Atelier DV Harlingen, 2009, Mea Vulva Nieuwegein, 2009, kunstreizigers Groningen, 2008-2009, De Koperen Hoogte Zwolle, 2008, Kunstenzo Beetsterzwaag, 2008, Studio Jan Bisschop Amersfoort, 2008


 

"Het wordt pas echt schilderen als je de vrijheid hebt gevonden om je door je gevoel te laten leiden, kunst wordt het als je niet binnen de lijntjes blijft en eigenlijk heb ik nooit anders gedaan."

"Ce ne sera vraiment l'art que si vous avez trouvé la liberté de vous laisser guider par vos sentiments, l'art devient si vous ne restez pas entre les lignes et en fait je n'ai jamais rien fait d'autre."


There is something deeply intense and critical in personal sensibilities and modalities of your  art works. Amidst a plethora of art, you manage to say something very different.                         
            
Suzie Maria     Editorial Director NY


Il y a quelque chose de profondément intense et critique dans les sensibilités personnelles et les modalités de vos œuvres d'art. Au milieu d'une pléthore d'art, vous parvenez à dire quelque chose de très différent.
Suzie Maria Directrice éditoriale NY


                       Leeuwarder Courant 25 mei 2012

<< De kunstenaar zoekt naar nieuwe vormen en de "perfectie van de imperfectie". In die zoektocht weet hij overtuigend een ballans tussen zeggingskracht, materiaalkennis- en beheersing naar voren te brengen. Daarbinnen trekt hij alle staalregisters open. "Moeder en kind" bijvoorbeeld, twee langgerekte vormen van verschillende hoogte, gecorrodeerd met sokkel en al. Eenvoudiger kan het niet en het ontroert door de twee gekrulde hoofden. Toch is het niets meer dan gevouwen staal.


<< L'artiste recherche de nouvelles formes et la "perfection de l'imperfection". Dans cette recherche, il parvient de manière convaincante à mettre en avant un équilibre entre expressivité, connaissance des matériaux et contrôle. Il sort tous les registres d'acier. "Mère et enfant", par exemple, deux formes allongées de hauteurs différentes, corrodées avec piédestal et tout. Pourtant, ce n’est rien de plus que de l’acier plié.
[Moeder en kind]

Of "De Dans": twee gestileerde onderbenen, dansend, met een mooie suggestie van beweging. Het uit cortenstaal opgetrokken "To Remember" (om niet te vergeten) oogt met de gevouwen hoeken en ritmiek, monumentaal. Het is een stalen, gecorrodeerde totem, die je graag in kolossaal  formaat zou willen tegenkomen, als betreft het hier een prototype.


Ou "The Dance": deux bas stylisés, dansants, avec une jolie suggestion de mouvement. Le "à retenir" (en acier corten) a un aspect monumental avec les angles et les rythmes repliés. C’est un totem en acier corrodé que vous voudriez rencontrer en format colossal, s’il s’agit d’un prototype.
                                                                                                 [Dropping the curtain]

Stekelenburg vouwt niet alleen op kenmerkende wijze zijn hoeken, hij buigt en golft zijn materiaal in levende vormen, zoals in "Dropping the Curtain", waarin een gepatineerd koperen gordijn, als in beweging, op een gepolijste RVS-plaat is gezet.
Het op de prijslijst vermelde gewicht van elk object ( "Indrukken", 7,85 kg.) voegt geen meerwaarde toe: het werk heeft al gewicht genoeg. >>

Harald Klinkenberg  (Leeuwarder courant)


Stekelenburg non seulement plie ses angles de manière distinctive, mais plie et ondule son matériau sous des formes vivantes, comme dans "Dropping the Curtain", dans lequel un rideau de cuivre patiné, en mouvement, est placé sur une plaque en acier inoxydable poli.
Le poids de chaque objet mentionné dans la liste de prix ("Presse", 7,85 kg.) N'ajoute aucune valeur ajoutée: l'œuvre a déjà suffisamment de poids. >>

Harald Klinkenberg (Leeuwarder courant)


Quote:   << Stekelenburg's geabstraheerde beelden in staal verwijzen naar het menselijke. Het zijn beelden die "staan". Van welke kant je ze ook bekijkt, ze kloppen wat betreft ritme, herhaling en beweging, waardoor ze gekenmerkt worden. Hij weet materialen die voor de industrie bedoeld zijn van een emotionele lading te voorzien.>>

Citation: << Les images abstraites de Stekelenburg en acier font référence à l'humain. Ce sont des images qui "se tiennent". Peu importe la manière dont vous les regardez, ils sont précis en termes de rythme, de répétition et de mouvement, ce qui les caractérise. Il connaît des matériaux destinés à l'industrie pour fournir une charge émotionnelle. >>

Marian Gerrits, kunstenares Leeuwarden.